عمامته . وقتى كه آن را باز كند ، و سفرت المرأة عن وجهها فهى سافرة ، هنگامى كه زن با صورت باز بيرون آيد ، و آن است ، و الصبح اذا اسفر ، و صبح هنگامى كه طلوع كند و روشن شود . اعراب : وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ان در اينجا مخفّف از انّ و براى همين در خبر كان ( لَفِي ضَلالٍ . . . ) لامى كه مميّز ميان ان مخفّفه و ان نافيه آمده تا اينكه اشتباه با آن نشود ( وَ آخَرِينَ ) مجرور است براى آنكه آن صفت محذوف عطف شده بر اميّين است ، يعنى و فى قوم آخرين ، و محتمل است كه منصوب باشد بسبب عطف شدن بر « هم » ( يعلموهم ) . يَحْمِلُ أَسْفاراً ، بنا بر حاليت در موضع نصب است بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ در اين آيه آنكه مخصوص بذمّ است حذف شده و تقديرش اينست ( بئس مثل القوم الذّين كذّبوا بآيات اللَّه مثلهم ) پس الذّين در موضع جرّ است ، و ممكن است كه تقدير اين باشد : بئس مثل القوم مثل الذّين كذّبوا ، پس مضاف حذف شده و مضاف اليه قائم مقام او شده باشد و بنا بر اين الّذين در موضع و محلّ رفع خواهد بود و آن مخصوص ذمّ است . مقصود و تفسير : يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ يعنى هر چيزى خداى را تنزيه نموده و شهادت بوحدانيت و ربوبيّت او ميدهد ، به آنچه در آن از بدايع حكمت و عجائب خلقتى كه دلالت مىكند بر اينكه او توانا و دانا و زنده قديم است شنواى بينا درست است ، چيزى مانند او نيست و او شباهت به چيزى ندارد ، و